Wat is er in vredesnaam aan de hand met web streepje log? Al bijna een jaar niet meer geblogged. Log vervolgens weer eens in en start een nieuw bericht. Ik zet wat in de titel en kan vervolgens niks typen in de body. Na nog drie keer opnieuw een nieuw bericht aanklikken en wat heen en weren tusssen bericht opstellen en html bewerken lukt het eindelijk. Dat gaat dus allemaal weer lekker soepel…

De al eerder verwachte reklame is er dus ook al bij gekomen. Weet je nog? Volgens Joris zou en moest en zou web-log vrij blijven van dit soort ongein. Maar "money makes the world go round" geldt ook hier nog steeds. Jammer nou toch weer.

O ja. De reden dat ik dus weer inlogde. Op 19 november 2003 was ik op zoek naar een platte grond van het treinennet in Nederland. Zo af en toe deed weer iemand een poging. Dan kreeg ik ineens weer een emailtje met een reactie. Inmiddels is Dinsu er in geslaagd de echte te vinden. Inmiddels ben ik het bloggen een beetje verleerd en heb geen zin om weer al die html codes uit te gaan vinden voor het maken van links. Dus je mag lekker zelf terug gaan zoeken op mijn blog. Happy blogging!

Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007! * Happy New Year! * De allerbeste wensen voor 2007!

* blogvulling

Ik heb inmiddels vakantie en ben lekker aan het freaken met andere dingen. Ik zou nog even een paar dagen naar New York en Las Vegas gaan, maar dat viel op het laaste moment zo exotisch duur uit, dat ik daar maar vanaf gezien heb. Ik heb op dit moment dus nog steeds geen idee waar en of ik überhaupt nog ergens heen ga. Het bloggen is er ook een beetje bij ingeschoten de laatste tijd. Mede door gebrek aan inspiratie. Vandaar dus maar ff niks.

Het is alweer ´een paar dagen´ geleden dat ik voor het laast iets van mij heb laten horen. Daar zijn een aantal redenen voor (welke ik niet allemaal uit de doeken ga doen hier). De belangrijkste reden is eigenlijk, dat ik mij al ruim een week zo beroerd voel als de pest. Dat begon eigenlijk vorige week donderdag al met veel gehoest. Vrijdag´s zat ik op de rand van mijn bed te twijfelen of ik wel aan het werk zou gaan. Ik ben toch maar gegaan. Ik heb wel vaker dat gevoel de laatste tijd. En niet alleen omdat ik dan ziek ben (meer ´ziek van´).

Afgelopen vrijdag was dus een totaal verloren dag. Reeds in de auto er naartoe brak het zweet mij aan alle kanten uit. Stevig rochelend achter het stuur (probeer je het maar niet voor te stellen, want het is geen leuk plaatje). Duidelijk was, dat ik met koorts rondliep. Van de rookplaats (tsja….) naar de plee en weer terug zo ongeveer. Ik heb dat de hele dag volgehouden. De rest van het weekend was ik maar tot weinig in staat en heb mij afgelopen maandag dan ook ziek gemeld. Eigenlijk zou ik vandaag weer heen gaan, maar een gebrek aan nachtrust (door al het nachtelijke gerochel) deed mij vanmorgen niet op tijd mijn bed uitkomen. Morgen nog eens proberen.

Oh. Had ik al verteld dat ik de maandag ervoor bij de Stones geweest was? Nee. Natuurlijk niet. Zij en een aantal vrienden namen mij gezellig mee op stap naar het Bigger-Bang concert. En daar heb ik bepaald geen spijt van. Echt gaaf om die ouwe rockers nog eens een keer mee te kunnen maken. Ik heb er in ieder geval van genoten. Helaas even geen foto´s beschikbaar. Heel fraai was, dat een deel van het podium met de gehele band tot midden in de Arena kon worden geschoven. Dat is – als je midden op het veld staat – zo ongeveer de Stones op je schoot. Wat wil je nog meer? (voor alle wijsneuzen: dit is een retorische vraag en behoeft dus geen antwoord).

Zo. Je bent weer (bijna) helemaal bij in het ´spannende´ leventje van Whot. Rochel, hoest, proest, kuch….

Met het ‘aangename klimaat’ van de laatste dagen is bij mij het bloggen er een beetje bij ingeschoten. Nu ligt daar toch niemand wakker van, is zo mijn indruk. Ik zou daarnaast al verbaasd zijn als je dit überhaupt leest en dus toch achter die computer zit.

Ik reed om half zes naar huis en zie onderweg nog steeds 30 graden op de meter. Dat is toch eigenlijk ook niet normaal. We hebben vanmiddag even drie spatjes gehad. In huis is het ook nog steeds 28 graden. Waar blijft dat onweer nou toch?

Had ik vorig jaar nog maar een enkele verdwaalde pruim ontdekt, inmiddels begint de boom zich aardig te vullen met groene balletjes. Nadat de boom begin dit jaar eerst fraai in bloei heeft gestaan, begonnen zich in maart de eerste tekenen van pruimen af te tekenen (zie inzet). Inmiddels hangen er dus aardige trossen pruimen in. Aangezien ik niks aan die boom gedaan heb, is hij ook weer een stuk groter geworden. Veel pruimen hangen dan ook behoorlijk hoog. Dat wordt nog wat met de oogst. Tenminste, als ze niet direct worden opgevreten door de vogels zodra ze rijp zijn.

De pruimenboom moet in ieder geval gekortwiekt worden, want hij wordt veel te groot voor mijn tuintje. Ik heb daar echter totaal geen kaas van gegeten. Hoe en wanneer moet je zo’n boom onderhouden?

Stomtoevallig keek ik even achter buiten nadat de zoveelste reclame tijdens een film op Talpa was begonnen (dat Talpa lijkt wel amerikaanse tv met elke 10 minuten reclame, maar dat is een ander verhaal). Ik zag nog net een enorme luchballon vlak boven de huizen langs schuiven. Ik schrok zelfs van dat enorme gevaarte. Van dichtbij is hij toch wel imposant groot. Die zat overduidelijk veel te laag en heel even dacht ik werkelijk dat hij zou gaan neerstorten tussen de huizen. Langzaam schoof hij uit mijn gezichtsveld. Ik griste mijn camera te voorschijn en ben gauw naar boven gerend. Uit het raam hangend zag ik hem vervolgens nog net achter de bomen verdwijnen. Zo’n ding over woonwijken varen mag al niet en zeker niet op dakgoot hoogte. Ik denk dat de piloot aardig de weg kwijt was. Daarmee zo ongeveer het halve gemeentelijke regelement overtredend.

Kinderen lopen brandwonden op, nadat van een viskotter een in brand geraakte jerrycan in hun rubberbootje terecht kwam. Het zal je maar gebeuren. Heel triest voor die kinderen. Maar hoe krijgen ze het in vredesnaam voor elkaar?

Nu is het sowiezo al heel lastig om een jerrycan in een rubberbootje te gooien. Dikke kans dat hij er toch naast gaat. Laat staan dat je zo’n ding blind overboord gooit. Statistisch gezien is dit ongeval dan ook zo goed als onmogelijk. Met recht wat je noemt ‘een toevalstreffer’…
—————————————————————————————————————
Soms zijn de berichten wel vermakelijk. Je hebt ze kennelijk nog steeds. Van die vastgeroeste hollanders met een sleurhut. En een mud piepers achterin.
—————————————————————————————————————
Nu lopen er wel vaker gevangenen weg in België. Eén van die serie kindermoordenaars was ook al 6 (!)keer ontsnapt. Maar het is kennelijk heel simpel om in België je cel te verlaten.
—————————————————————————————————————
Parkeren in Amsterdam wordt zo wel een hele dure geschiedenis. Nog even en je auto door de wegsleepdienst laten stallen is dan waarschijnlijk goedkoper.

Lekker, zo’n verfrissende plensbui. Ik zat er al de hele dag naar uit te kijken op de weerradar. Al de hele week zit ik in bloedheet kantoor en vandaag was het ook weer akelig benauwd. Omdat het in mijn slaapkamer ook altijd snikheet wordt, slaap ik dus ook veel te weinig de laatste tijd. En met tekort slaap, komt er niet veel zinnigs meer uit mijn handen. Inmiddels is het onweer al weer overgetrokken, maar de temperatuur is tenminste wel een stuk aangenamer geworden. En ruikt het ook weer lekker fris buiten. Maar voorlopig zal dit wel weer het laatste beetje verkoeling zijn. Naar woensdag toe loopt de temperatuur geleidelijk weer op richting ‘tropisch’.

Nu gaf hij aan enige concessies te moeten doen met huisgenoten. Dat bracht mij op bovenstaande jonge ‘hond’. Ik zie wel enige gelijkenis. Deze rakker is van één van de buren (geen idee van wie eigenlijk). Maar hij heeft mijn tuin uitgekozen voor wilde jachtpartijen. Hij racht regelmatig van ene hoek naar de andere. Behendig laverend over én onder struikgewas. Die keus van mijn tuin is niet zo verwonderlijk, omdat de gemiddelde jungle er niks bij is. Daartussen huppelen de laatste tijd ook steeds meer padden. Het zal wel iets van doen hebben met de vijver van de buren.

Hij is er niet meer weg te slaan en vermaakt zich er al avond aan avond kostelijk. Van de briezende en blaffende hond aan de andere kant van het hek trekt hij zich geheel niets aan. Hij kijkt hooguit even op waar die herrie vandaan komt. Af en toe gaat hij vermoeid even in mijn buurt liggen. Ik zou haast denken dat ik inmiddels ook een kat heb. Maar dan zonder gore kattebak en stinkende blikjes vis. ‘s Nachts gaat hij gewoon weer naar huis. Eigenlijk wel een prettig huisdier zo.